“จะกลับไปอยู่ทีจีนเมื่อไหร่ละลู่ฮาน ?” ร่างบางยืนต่อหน้าเพื่อนชายที่กำลังจะกลับไปอยู่ถิ่นกำเนิดของตัวเอง คนเป็นเพื่อนจึงถามไถ่ถึงวันเวลาที่จะต้องจากกัน
“ก็…ขึ้นเครื่องวันพรุ่งนี้” ลู่ฮานยิ้มแหยะๆ เขาไม่อยากจะจากไปไหนทั้งนั้น อยากจะอยู่ที่นี่ อยากจะเห็นหน้าเพื่อนสาวคนนี้ทุกๆวัน ลู่ฮานเองก็ไม่รู้ว่าไปมีใจให้กับเพื่อนคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่แต่อาการนี้กำลังเด่นชัดขึ้นทุกวัน ว่าเขารักเธอ
“ก่อนขึ้นเครื่อง 1 ชั่วโมงนายก็ส่งข้อความมาละกันฉันจะรีบไปหานายที่สนามบินนะ”
“อื้ม…แต่ก่อนไป”
“หืม ?”
“ขอ..กอดสักครั้งได้ไหม ?”
“อะ เอ๋!” ทั้งคู่หน้าแดงก่ำเพราะความเขินอาย
“ไหนๆนายก็จะไปแล้ว…ฉัน….”
ไม่ทันได้พูดจบ มือหนาของอีกคนก็เข้ามากระชากออกไปทำให้ร่างของผู้หญิงตัวเล็กๆถลาไปตามแรงกระชาก
“ฉันไม่ให้กอด!” เสียงทุ้มๆนี่มัน…
“ซะ เซฮุน..นาย” ร่างบางเงยหน้าขึ้นไปมองต้นเสียง เขากำลังโกรธละ
“เซฮุน” ลู่ฮานเรียกชื่อเขาแบบห้วนๆ สองคนนี้ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ เจอหน้าเป็นอันอารมณ์เสียใส่กันตลอด
“ไอ่กวาง มันจะมากไปแล้วนะ”
“เที่ยวขอกอด ‘เมีย’ ชาวบ้าน…”
“….”
“ไม่อายบ้างหรือไง!”
ลู่ฮานเงียบไปพักใหญ่ เขากำหมัดแน่น เฮ้ออ…เมื่อไหร่สองคนนี้จะเลิกทะเลาะกันสักทีนะ
“ไม่มีธุระก็กลับไปได้แล้ว” เซฮุนไล่
“…” ลู่ฮานยังคงยืนเงียบอยู่อย่างนั้น เซฮุนยิ้มมุมปากก่อนจะพูดคำๆหนึ่งที่แทงใจคนฟังออกมา
“ไม่เห็นหรือไง ‘ผัวเมียเขาจะเอากัน’ ” เซฮุนยักคิ้วเป็นการปิดท้าย ก่อนจะลากร่างบางเข้าไปในห้อง ลู่ฮานยอมออกไปแต่โดยดีโดยที่ไม่พูดอะไร เขาเพียงหวังว่าวันพรุ่งนี้เธอจะมาตามคำที่บอกไว้
ปัง!
.
.
แกร๊ก!
เซฮุนปิดกลอนประตูเรียบร้อยไม่ให้ใครเข้ามารบกวน เวลาที่เขาโกรธ…จุดจบของคนที่ทำให้เขาโกรธมากมายขนาดนี้ก็คงไม่พ้นเรื่องบนเตียงอีกสินะ
“เซฮุน นายไม่น่าพูดจาอย่างนั้นกับเขา ยังไงเขาก็อายุมากกว่านายตั้งหลายปี”
“ไม่ต้องมาพูดถ่วงเวลา ถ้ารู้หน้าที่ก็ขึ้นไปรอที่เตียงนู่น” เซฮุนจัดการถอดเสื้อของเขาออกจนเหลือเพียงกางเกงที่ปกปิดความเป็นชายของเขาไว้เท่านั้น
ร่างบางหลบมานั่งลี้ภัยเงียบๆ หวังว่าเขาจะไม่ทำอะไร เขาจะไม่รู้บ้างเลยหรอว่าครั้งนี้ตัวเองผิดๆไม่ใช่คนที่นั่งอยู่ตรงนี้
เซฮุนกำลังเดินอารมณ์เสียมาทางนี้ เหอะ เอะอะก็จะทำอะไรก็ได้ตามใจตัวเอง ร่างบางนั่งกอดอกอารมณ์เสียไม่แพ้กัน เซฮุนขมวดคิ้วยุ่งก่อนจะใช้อ้อมแขนแข็งแกร่งช้อนร่างเล็กไปที่โซฟาตัวเล็กที่อยู่ไม่ไกลจากเตียง
“นี่! เลิกทำตามใจตัวเองสักที ปล่อย!” ร่างเล็กดิ้นบนอ้อนแขนแกร่ง เขาวางลงบนโซฟาอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าอีกคนจะตก
“แล้วจะมีใครบ้างที่ยอมให้ ‘เมีย’ ตัวเองไปกอดกับคนอื่น”
“…”
“ถ้าเป็นเธอก็คงไม่ยอมให้ฉันไปมีอะไรกับคนอื่นหรอก”
“ลู่ฮานเขาเป็นเพื่อนของฉัน หัดแยกแยะสะบ้างสิเซฮุน เขาไม่ใช่คนอื่น”
“เพื่อนของเธอ ไม่ใช่เพื่อนของฉัน หัดเข้าใจสะใหม่ด้วย”
“เซฮุน!” ฝ่ามือเล็กง้างขึ้นด้วยความโกรธ เซฮุนมองฝ่ามือนั้นสลับกับมองใบหน้าหวานที่น้ำตากำลังคลออยู่บนนัยต์ตาคู่สวย
“…” ถึงจะโกรธแค่ไหนก็คงจะทำอะไรรุนแรงไม่ได้เพราะเขาคือคนที่รัก ฝ่ามือเล็กค่อยลดลงมาวางไว้ที่ตัก เซฮุนจับมือทั้งสองข้างของคนตรงหน้ามาไว้ที่แก้มเนียน
“คราวหน้าคราวหลังอย่าอยู่ห่างเซฮุน อย่าคุยกับผู้ชายที่เซฮุนไม่รู้จัก อย่าทำให้เซฮุนหึงมากๆแบบนี้อีกนะ สัญญาได้ไหม ? ” เซฮุนที่คนเมื่อกี้ที่ดูร้ายเหมือนกับซาตาน แต่ตอนนี้ยอมจำนนให้แต่โดยดี เขากลายเป็นคนแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่
“อื้ม” ร่างบางพยักหน้า เซฮุนยิ้มหวานให้ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ริมฝีปากบางที่อยู่ตรงหน้า
เซฮุน..นายค่อยๆแตะ อย่าทำให้เธอหวาดกลัวเด็ดขาด
“อ๊ะ” เซฮุนขบกัดริมฝีปากอย่างสนุกปาก ร่างสูงจับขาเล็กทั้งสองข้างพาดกับที่วางแขนของโซฟาอีกข้าง เขาแทรกตัวเข้ามาในหว่างขาของอีกคนอย่างง่ายดายพร้อมมอบจูบมาราธอนที่หนักหน่วงให้เป็นของขวัญ เสียงลิ้นอุ่นของทั้งคู่ที่สัมผัสกันอย่างเมามันส์ดังระงมไปทั่วห้อง ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปในเสื้อของร่างบางเพื่อเรียกอารมณ์อยาก
ร่างสูงเลื่อนริมฝีปากลดต่ำลงมาเรื่อยๆผ่านจุดเสียวซ่านของอีกคนจนได้ยินเสียงครางหวานหูให้ได้ยินเป็นระยะ
“อ๊า” เมื่อร่างสูงสัมผัสกับจุดอ่อนไหว ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเพราะความเสียวริมฝีปากแดงเม้มเป็นเส้นตรงระบายอารมณ์
“อื้อ” มือเล็กกอบกุมกลุ่มผมนุ่มของร่างสูงเพื่อนระบายอารมณ์อยากของตัวเอง ขาเนียนทั้งสองข้างพยามจะหนีบเข้าให้มากที่สุดแต่ทำไม่ได้เพราะมีร่างสูงคั่นกลางไว้อยู่ อวัยวะข้างล่างเรียกร้องเต็มที่ ร่างบางได้แต่ขบฟันระบายอารมณ์อยากนั้นให้หายไป เซฮุนเห็นอีกคนพยามที่จะสยบอารมณ์ของตัวเอง
….ถ้าต้องการมากขนาดนั้น
“ทีนี้ ‘อยาก’ ขึ้นมาของจริงแล้วสินะ” เซฮุนกระซิบเบาๆที่ข้างหูของอีกคนพร้อมใช้ลิ้นเรียวเลียใบหูของอีกคนเพื่อเป็นการปลุกเร้าให้หนักขึ้นไปอีก
“มะ ไม่ ไม่ ซะ เซฮุน พอได้แล้ว…อ๊า” ฝ่ามือซุกซนของเขาเลื่อนไปที่หน้าอก เขาสัมผัสมันอย่างบ้าครั่ง ถึงจะเป็นแค่การสัมผัสภายนอกผ่านทางเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่แต่ก็ทำให้อีกคนที่เขากำลังรุกอยู่เสียวได้ไม่น้อย
“พอได้แล้ว ยะ อย่าแกล้งกันได้ไหม” ร่างบางปัดฝ่ามือนั้นออก พยามจะลุกขึ้นหลีกหนีสัมผัสที่วาบหวิวนี้
“ลุกออกจากตัวฉันสักทีสิ ฉันจะไปอาบน้ำ” ร่างบางหายใจหอบเพราะแรงกระตุ้นความอยากจากภายใน เซฮุนกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะพูดออกมาว่า…
“จะเข้าไปอาบน้ำ หรือ เข้าไปสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองกันแน่ หืม ? ” เซฮุนไล้จมูกมนไปตามซอกคอขาวช้าๆ
“ไม่ใช่อย่างที่นายพูดสักหน่อย ฉันจะไปอาบน้ำจริงๆ” ร่างบางพลักให้อีกคนถอยออกแล้วลุกไปที่ห้องน้ำ
….ขามันก้าวไม่ออก
“หึ…”
“…”
“ให้ช่วยไหม ? ”
“อ๊ะ อ๊า อ๊าาา เซฮุน” มือเล็กเอื้อมไปจับแขนร่างสูงไว้หวังจะเป็นที่ให้ยึดเกาะเพราะร่างกายตอนนี้ร้อนรุ่มมาจากข้างใน ร่างกายตอนนี้กำลังไร้เรี่ยวแรงลงเรื่อยๆแล้ว
“….อย่าเพิ่งขยับ ” ร่างบางสั่งห้าม ตอนนี้ข้างในกำลังปวดร้าวไปหมด มันคับแน่นจนรู้สึกไม่สบายตัวเอาสะเลย
“ไม่ไหวแล้ว อย่าเกร็ง…อ๊ะ มันรัดขนาดนี้แล้วจะแช่ไว้ทำไมละ” เซฮุนสอดเข้าไปได้ครึ่งทาง พนังอ่อนนุ่มกำลังตอดรัดสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่ที่กำลังเติบโตเต็มที่มันทำให้เขาอยากจะขยับเข้าออกรัวๆ
“ฮ…ฮ…อ๊า เซฮุน…ลึกไป” ร่างบางร้องลั่นเมื่อสิ่งที่เขาใส่มันเข้าไป เข้าไปลึกเกิน เซฮุนโน้มกายลงมาทับคนเบื้องร่างเพื่อจะได้ให้มันเข้าไปได้ลึกขึ้น
“อ๊าาาาาาาา” เซฮุนครางระงมไปทั่วทั้งห้อง การตอดรัดจากพนังนุ่มกำลังทำให้เขาเริ่มขยับอย่างบ้าครั่ง และถี่ขึ้นเรื่อยๆ
“จะ…จะไม่ไหวแล้ว เร็วขึ้นอีกหน่อย” เซฮุนใส่เข้าไปไม่ยั้งตามคำขอ
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ! ” น้ำนมสีขุ่นถูกฉีดเข้าไปมากมายจนออกมาเลอะหน้าท้องแกร่ง ทั้งคู่หายใจหอบเหนื่อย เซฮุนยื่นหน้าเข้ามาใกล้ใบหูเล็ก
“ขออีกรอบได้ไหม…รอบนี้ทำ ‘ออนท็อป’ นะ” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เซฮุนกำลังขอให้ทำในสิ่งที่เจ็บที่สุดในโลก
“มะ ไม่เอา”
“ทำไม”
“…มันเจ็บ ”
“สองอย่างให้เลือก ‘เจ็บแค่แป๊ปเดียว’ กับ ‘ไม่ได้นอนจนเช้า’ ”
ร่างบางคิดหนักเพราะพรุ่งนี้ต้องไปส่งลู่ฮานไปจีนที่สนามบิน อีกใจหนึ่งก็ไม่อยากจะเจ็บไปมากกว่านี้
“ไงหล่ะตัวเลือกมันง่ายไปหรอ…หืม ? ”
“…แค่รอบเดียวนะ”
“ครับ”
เซฮุนลงไปนอนแผ่กับที่นอนนุ่ม ร่างบางเลื่อนตัวขึ้นมาคร่อมที่ส่วนอ่อนไหวของอีกคน อ้าขาขาวให้พอดีกับส่วนนั้นแล้วสอดมันเข้าไปช้าๆ
“ฮึก…อ๊ะ ! ” ร่างบางที่คร่อมอยู่ด้านบนค่อยๆกดสะโพกลงมาช้าๆ มือทั้งสองข้างค้ำไว้ที่หน้าท้องแกร่งของเซฮุนเพื่อให้บังคับในการโยกจังหวะ
“อ๊ะ อาห์ …” เซฮุนร้องครางไม่เป็นศัพท์ คนที่อยู่เบื้องบนก็ไม่แพ้กัน หลังจากกดสะโพกลงด้วยจังหวะช้าๆก็เปลี่ยนมาเป็นเร็วขึ้น จากนั้นไม่นานน้ำนมสีขุ่นก็สาดใส่ภายในอีกครั้ง
“เก่งมากเลย” เซฮุนลุกขึ้นมาจูบมาราธอนเป็นของเขา สองลิ้นเกี่ยวพันจนเกิดเสียงดังระงมไปทั้งห้อง
เช้าวันถัด
ตี้ด ตี้ด ตี้ด …
เซฮุนปรือตาขึ้นมามองที่โทรศัพท์ของอีกคนที่นอนอยู่ในอ้อมกอดเขา ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้ามา
“หึ…” เซฮุนกระตุกยิ้มร้าย เข้ากดรับสายทันทีพร้อมกรอกเสียงและถ้อยคำที่น่าหมั่นใส้ลงไป
“โทษที ‘เมีย’ กูคงไปส่งมึงที่สนามบินไม่ได้แล้วว่ะ นอนเลีย..เอ้ย นอนเพลียตั้งแต่เมื่อคืน กลับจีนรอบนี้ไปไม่ต้องกลับนะเว้ยไอ้กวาง บาย”
เซฮุนกดวางสายแล้วโยนโทรศัพท์ไว้ที่เดิม
“อื้อ…” เซฮุนฝังจมูกมนลงบนไหล่เล็ก ทำให้เธอครางออกมาเสียงหวาน
“เมื่อกี้ใครโทรมาหรอเซฮุน ? ” สาวน้อยครึ่งหลับครึ่งตื่นถามน้ำเสียงงัวเงีย
“เพื่อนหนะครับ ที่รักนอนต่อเถอะนะ” เซฮุนล้มตัวนอนอีกครั้งพร้อมออบกอดร่างเล็กไว้เหมือนเดิม
SEHUN
บอกไว้เลย ‘ผู้หญิงคนนี้ผมหวง’ จุ้บ !
…THE END…
